ofise iki gündür farklı bir güzergahtan gidiyorum. ve sanırım bunu yapmaktan mutluyum. zorlama mı? biraz. ama şu dalgalar kıyıya her vuruşunda içimde biriken yosunları da alıp götürüyor sanki. sonrası açık denizde yelkenliyle gitmek gibi. rüzgar nereye iterse. özleme yanıt: martı değil o. pelikan desem pelikan olamayacak kadar ince ve uzun. leylek desem, turuncu gagalı leylek olmaz. yüksek ihtimalle hemen yandaki m.s.ü.’de yetişen sulanmış entellektüel genç beyinlerden birinin tabiata salıverdiği sürreal bir mekanizma. martı candır, martıdan korkulmaz. yoksa arkandan ağlar.
