kendimi hiç bu kadar bomboş hissetmemistim, ne yapmam gerektigini hep baskalari soyledi gecen bir ay boyunca.. birgun bu boşluğu ozlerim diye korkmuyor değilim.. ozlem demisken; evet çok özlüyorum.

bugün yemin ettim; namusum ve şerefim üzerine, icabı durumunda canımı seve seve vereceğime dair. vay be, bana bak! görsen asker sanirsin.

askerlik yan gelip yatma yeri değilmiş gercekten de, bütün bir gün sogukta boş boş bekleme yeriymiş megersem.. gerçi insan her seye olduğu gibi buna da alışıyor.

birtek özlemler kaniksanmiyor.

tank onbaşı ö.k. :)