o günü, o geceyi benimle birlikte yaşayıp, hissedip böylesine güzel cümlelerle ifade eden özlem’e de, orada olup hissettiklerini cümlelere dökemeyenlere de, hiçbir şey hissetmeyenlere de, orada bizimle olmayı çok isteyip olamayanlara da sonsuz teşekkürlerimi ve sevgilerimi sunuyorum. siz hepiniz, iyi ki varsınız… hep olun istiyorum hayatımda.

miscuit:

cuma akşamı mavra’daydık. galata’da şahane bi yer. özer askere gidiyordu ve ajans’ta sazlı sözlü dansözlü kutlamadan sonra mavra’nın sakin sessiz küçük odasına ve loş ışıklarının altına sığınmıştık. herkes mutluydu çünkü herkesin özer’e duyduğu sevgi havada birleşmişti ve hepimiz payımıza düşeni alıyorduk. birbirini sevmeyenler de vardı masada tanımayanlar da. ama işte uzun bi masada ışıkları kısınca sevgi kişisel bi şey olmaktan çıkıp ortak mülkiyete dönüşüyordu. herkes birinin bi diğerine duyduğu sevgiden bi ısırık alıyodu. bizimle gelemeyip ajansta powerpoint’le başbaşa kalan seren’e de evde yesin diye paket yaptırdık.