kısa bir ara... :)
ZH. BRL. OKL. VE EĞT. TÜM. K.LIĞI ETİMESGUT ANKARA
331. KD / Piyade
birinin bunu demesini bekliyordum :) ben de bugün içimden, çatıya, aya, marsa gibi birçok yer geçirmiştim çıkabileceğim.. ağaç da olabilir seve seve.. ya uykum geldi, biktim sayfa refresh etmekten.. aciklicaklarsa aciklasinlar sunu. hayret bisey..
bugün neden erken çıktım ajanstan? biliyosun.. o yüzden tekrar etmeme gerek yok. ha niye oralarda değilim dersen, bunun hiçbir özel nedeni yok. hem belki de oradayımdır diye gizem katıp yazımı sonlandırabilirim. sırf duygusal olmamak adına.
yok balıkesir çıksın sadece ben kazanıcam. a ha ha! özer nereye çıkacağa da ağaca çıksın gibi iğrenç bi yorum getirip bu sulugöz halimize bi son vermek istiyorum. ağlak olduk be bütün ajans. aaa
(bugün neden erken çıktın ki özer ve de neden buralarda değilsin)
İstanbul çıkar belki de o zaman hepimiz kazanırız ^^
dakikalar kala özer üzerine bahse girdik, özertoto oynadık. Yakına çıkarsa (çıkmazsa da) bize de doluşup arabaya ziyarete gitmek için bahane çıkacak. az gitsin uz gitsin deretepe düz gitsin mutlu olacağı bi yere gitsin, gökten üç elma düşsün, biri yuvarlansın biz de dönünce ondan elma şekeri yapalım
bugün şunu demiştim; “bana zor gelen ayrı olmak. bu yüzden mesafelerin çok önemi yok, ayrı olduktan sonra..” ben nereye gidersem gideyim, kalbim hep sizinle, aklım hep sizde olacak.. tabi yakın biyere çıkayım ben yine de. illa gelecekseniz, zor olmasın diye yani :)
elma şekeri gibi tatlısınız hepiniz. çok seviyorum ben sizi…
İstanbul çıkar belki de o zaman hepimiz kazanırız ^^
dakikalar kala özer üzerine bahse girdik, özertoto oynadık. Yakına çıkarsa (çıkmazsa da) bize de doluşup arabaya ziyarete gitmek için bahane çıkacak. az gitsin uz gitsin deretepe düz gitsin mutlu olacağı bi yere gitsin, gökten üç elma düşsün, biri yuvarlansın biz de dönünce ondan elma şekeri yapalım
yüzleri bazen seçilmese de karanlıktan, dostlar iyidir her zaman… :)
4 kasım 2009 @ mavra
“kör değil sadece gözlerini kapamış olmalı,
çenesinden tutup aç gözlerini diye seslenmeliyim.”
çok hoşuma gitti bu dizeler. paylaşayım istedim…
mavra..
o günü, o geceyi benimle birlikte yaşayıp, hissedip böylesine güzel cümlelerle ifade eden özlem’e de, orada olup hissettiklerini cümlelere dökemeyenlere de, hiçbir şey hissetmeyenlere de, orada bizimle olmayı çok isteyip olamayanlara da sonsuz teşekkürlerimi ve sevgilerimi sunuyorum. siz hepiniz, iyi ki varsınız… hep olun istiyorum hayatımda.
cuma akşamı mavra’daydık. galata’da şahane bi yer. özer askere gidiyordu ve ajans’ta sazlı sözlü dansözlü kutlamadan sonra mavra’nın sakin sessiz küçük odasına ve loş ışıklarının altına sığınmıştık. herkes mutluydu çünkü herkesin özer’e duyduğu sevgi havada birleşmişti ve hepimiz payımıza düşeni alıyorduk. birbirini sevmeyenler de vardı masada tanımayanlar da. ama işte uzun bi masada ışıkları kısınca sevgi kişisel bi şey olmaktan çıkıp ortak mülkiyete dönüşüyordu. herkes birinin bi diğerine duyduğu sevgiden bi ısırık alıyodu. bizimle gelemeyip ajansta powerpoint’le başbaşa kalan seren’e de evde yesin diye paket yaptırdık.
yaparız, kolay işler bunlar.. :P ben çalışırım, hazırlıklı gelirim.. o diil de ben de yazmak istiyorum bizdeyapalım’da.. nasıl olcak? yetkililere sesleniyorum..
yaaaa yapalım daha amatör versiyonunu yapalım, ama yapalım tamam mı?
Biz de yapıcaz Özer dönünce :)
bazen
beni mutlu eden herşeyden, bir nebze de olsa uzak kalmayı deneyecektim bugün oysa, alışmak için. çok kararlıydım, ama yapamıyorum.. hadi ellerimi bağladım, gözlerimi, ayaklarımı, kollarımı, dudaklarımı diyelim.. düşüncelerimi, durduramıyorum ki..
bazen mutlu olamamak ne zormuş.
mutluluk
mutluluk bazen insanın gözlerinden fışkırır, bazense damarlarında dolaşırmış. damarlarımda dolaşan sıcacık birşey var, sanırım adı mutluluk.
mutluyum ve de huzurlu.
akvaryumumsu bişeymiş meğersem
dashboard’da görünmüyor ama, buraya tıklamak gerek.
dedim ya hayat işaretler verir diye… ama okuyabilirseniz.”
aaa masalmış bu yahu, parmak çocuk olmazmış öyle, kandırmış bizi meğersem… ilahi adile teyze…
çok uykum geldi, biri bana masal anlatsın.
şaşkınlıkların en büyüğünü yaşadım dün gece.. hayatımda özenle uzak durduğum ne varsa içinde buldum kendimi, ortağımın deyimiyle.. =) karmakarışık oldum…
ve bunca sene neden kaçtığımı ve gitmek için neden bu zamanı beklediğimi de dün gece anladım yine. bundan daha iyi bir zaman olamazdı…
“siz nasıl bişeysiniz böyle ya?” diye sordum hepsine… sonra bana bakan gözlerine baktım, anladım; çok güzelsiniz hepiniz, çok!…. iyi ki varsınız.
© 2009 — deoksiribo'z — (except where cited) | powered by tumblr | designed by dannygarcia | edited by me |
